نظم
حوره
غني خانخلاص شراب جنت کښې شو ټولگے راغے د حورو
گډې په خندا شوې يو باغچه کښې د انگورو
تۀ ترې چرته پټه شوې د گل د بوټی خوا کښې
څۀ عجب تاثير وۀ د بلبل په واويلا کښې
راغے د شبنم اشنا ماليار د باغ غمگين
وئې ليدۀ په گلو کښې يو بل گلاب رنگين
وې شوکؤ په شونډو، سر کښې ډېر په مينه کېښود
راغله لېلی سر ئې د مجنون په سينه کېښود
خوب کښې دې جوړ بيا چرته د خپلو خوېندو ساز واورېد
چرته د باغ گوټ کې دې د زوړ وطن اواز واورېد
ولې لرې ستورو ته په مړاؤ سترگو گورې
دې باغ درته يادې کړلې حورې! باغچې نورې
زوړند د دوه ستورو نه چې ستا د زرو ټال وۀ
پروت چې په دې زلفو کښې د مانگ په ځائې هلال وه
هغه چې په لړو کښې د ستورو گرځېدلې
يا به د سپوږمۍ شغلو کښې پټه گډېدلې
حورې! ما هم بوځه د رڼا دغه جهان له
تا سره به زۀ هم خوا کښې ټال واچوم ځان له