غزل

ما به اودس دعشق نماز سره په وينو وکړو

د يار مژگانو مې پرې نښوده بدن کې وينه

په جامو سپينو به بهر د يار له دره نه شم

د بلبلانو خو تويېږي په چمن کې وينه

په مېنځ د وروځو کې چې بل د اشنا راشي چرې

ور که له خوفه شي په دوست او په دشمن کې وينه

ستا په دارو باندې صحت نه دی ممکن د حمزه

بيا به پيدا نه شي په عاشق غمجن کې وينه