شعر

مقام

Malang Jan

بي پتنګه وايه ياردشمعي څوک دى

بي مجبوردخوشال څک دبل په توگ دى

دکم اصلونه هرګزوفامه غواړه

چې قلم وفاکوې اميل يې نوک دی

اوښ که لوي دی له شيدوتمه تري مه کړه

مګردروند يې باروه په وړلور وږ دي

تانه کومه ګناه شوي ملنګ جان

چي رقيب درته نيولي ورميږکوږدي