شعر

مقام

ملنګ جان

بي پتنګه وايه ياردشمعي څوک دى

بي مجبوردخوشال څک دبل په توگ دى

دکم اصلونه هرګزوفامه غواړه

چې قلم وفاکوې اميل يې نوک دی

اوښ که لوي دی له شيدوتمه تري مه کړه

مګردروند يې باروه په وړلور وږ دي

تانه کومه ګناه شوي ملنګ جان

چي رقيب درته نيولي ورميږکوږدي