محشر

شيخه مه راځه محشر دى مځكه سوځي آسمان سوځي

خُم له اوره سره چوي پياله سوځي مستان سوځي

د سكروټو مجمرونه د سينو ګرداب ته لوېږي

په دوږخ كي پايكوبي ده څپه سوځي توپان سوځي

د سوما له خُمه اخلي نوش پر نوش وروستي جامونه

د زردشت لحد اور واخيست خرقه پوش زاهدان سوځي

مهارت د عمر غواړي په محفل چي ورګډيږي

د پخو رندانو ځاى دى سست مذهب او ايمان سوځي

دا مسلك د خرابات دى په هر خُم كي خرابۍ دي

حريفان پكښي غرقيږي ساقي سوځي رندان سوځي

بدمستان دي هياهوى دى توبې سر پر سر ماتېږي

چيغي ورغلې محراب ته توبه سوځي شېخان سوځي

د مطرب ګوتي نڅيږي له شهبازه لمبې څاڅي

څوك تازه محفل ته راغى چي بورا ورته ځان سوځي

عقل لاره وركه كړې د جنون غېږي ته لوېږي

د مجنون حكم چلېږي دانا سوځي نادان سوځي

جهاني لاري يې څاره هسي نه چي سره ورك سئ

زمانه په زړه كږه ده قول سوځي پېمان سوځي