مقراضونه د ستم دې دلبر ډېر دي

مقراضونه د ستم دې دلبر ډېر دي

خو زما د الوتلو وزر ډېر دي

د نمر زېړو پلوشو راته دا وووې:

په سحر کې ويښېدونکو له زر ډېر دي

که ماړه دې د ديدن هم پکې شمار کړم

غنم رنگه ستا د وصل نهر ډېر دي

توربختي د رقيب تلی نه شي نمر مخيه

تور داغونه په روښانه قمر ډېر دي

خوشبويي مې د لوگو رهينه نه ده

سوز که غواړې په بازار کې اگر ډېر دي

گوښی ښه يم چې اخر به شمه گوښی

که ملگري مې هر څو د سفر ډېر دي

ساده لوح مې الهي لرې تر ژونده

فرېبونه چې د يار د نظر ډېر دي

حمزه زړه او سترگې هم يې څه محفل دی

چې دننه پکې لږ او بهر ډېر دي