غزل

نه تنها زما د زړۀ غومبـــــرې ســـــــــوځي

Mohammad Siddiq Pasarlay

له شغلو يې دښايـــــست بــغورې سوځي

پـــه ســل لا رو درنــژدی شي بيرته راشې

ستا په خوا کې مې دخيال وزرې سوځي

دايې تا راته غوږ ايښی څه بـــه وايـــــــم

چې په خولۀ کې مې دزړۀ خبـــــرې سوځي

له پتنګ سره طواف د شمو څــــــــــه کړم

چې دناز په شمه زړۀ له لـــرې سوځـــــــــي

څه ښادي غواړې د عشـــق له غمکدې نه

په دې بين کې دهوس ســــــندرې سوځي

ګڼې هيلې مې لـــوګی ديـــــــوې ادا شوې

دځنګله ونې چـــــــې څو وي ګورې سوځي

داتر مومو نرم زړۀ څه ورتـــه ټيــنګ کړم

»پسرليه» دعشق تاو ډبــــرې ســــــــوځي