غزل
نه تنها زما د زړۀ غومبـــــرې ســـــــــوځي
Mohammad Siddiq Pasarlayله شغلو يې دښايـــــست بــغورې سوځي
پـــه ســل لا رو درنــژدی شي بيرته راشې
ستا په خوا کې مې دخيال وزرې سوځي
دايې تا راته غوږ ايښی څه بـــه وايـــــــم
چې په خولۀ کې مې دزړۀ خبـــــرې سوځي
له پتنګ سره طواف د شمو څــــــــــه کړم
چې دناز په شمه زړۀ له لـــرې سوځـــــــــي
څه ښادي غواړې د عشـــق له غمکدې نه
په دې بين کې دهوس ســــــندرې سوځي
ګڼې هيلې مې لـــوګی ديـــــــوې ادا شوې
دځنګله ونې چـــــــې څو وي ګورې سوځي
داتر مومو نرم زړۀ څه ورتـــه ټيــنګ کړم
»پسرليه» دعشق تاو ډبــــرې ســــــــوځي