غزل

نه تنها زما د زړۀ غومبرې سوځي

Mohammad Siddiq Pasarlay

له شغلو يې دښايست بغورې سوځي

په سل لا رو درنژدی شي بيرته راشې

ستا په خوا کې مې دخيال وزرې سوځي

دايې تا راته غوږ ايښی څه به وايم

چې په خولۀ کې مې دزړۀ خبرې سوځي

له پتنګ سره طواف د شمو څه کړم

چې دناز په شمه زړۀ له لرې سوځي

څه ښادي غواړې د عشق له غمکدې نه

په دې بين کې دهوس سندرې سوځي

ګڼې هيلې مې لوګی ديوې ادا شوې

دځنګله ونې چې څو وي ګورې سوځي

داتر مومو نرم زړۀ څه ورته ټينګ کړم

»پسرليه» دعشق تاو ډبرې سوځي