غزل
نه تنها زما د زړۀ غومبرې سوځي
Mohammad Siddiq Pasarlayله شغلو يې دښايست بغورې سوځي
په سل لا رو درنژدی شي بيرته راشې
ستا په خوا کې مې دخيال وزرې سوځي
دايې تا راته غوږ ايښی څه به وايم
چې په خولۀ کې مې دزړۀ خبرې سوځي
له پتنګ سره طواف د شمو څه کړم
چې دناز په شمه زړۀ له لرې سوځي
څه ښادي غواړې د عشق له غمکدې نه
په دې بين کې دهوس سندرې سوځي
ګڼې هيلې مې لوګی ديوې ادا شوې
دځنګله ونې چې څو وي ګورې سوځي
داتر مومو نرم زړۀ څه ورته ټينګ کړم
»پسرليه» دعشق تاو ډبرې سوځي