په طلب دےد حباب  غوندےچشمان يم

ستا د مینيسيند اخستیيم روان يم

که قطره يم زۀ خو تۀ د حسنلمرئ

ستا د مينی  د سپرلی نه  ګلستان يم

دزړو  شرابو څښل نويژوندون دي

شی  توبه د ځوانی مرګه زه ديځوان يم

ما قطريٍ  ته  ګله  کمنظراو  نۀ  کړی

په  دويم  ځله  راتږ کښی  به  باران  يم

درا تږ احسان دي  خس  همره  هم نشته

وس له عشقه چه ګر داب  هسيګردان يم

دا دماغ د له سنګاره مخکښینۀ وه

ايُنی  درته  څه  ا و و يل  حيران  يم

حېرانی د هر تصوير  د پاره روح  د ئ

چه کوم رنګ دیپه ديدن کړم  هغه  شان يم

ګله خېر دیچه میستا په زړۀ کښيځاي  شته

که د بوئ  غونديو حشی او پريشان يم

حمزه  څه  شی که  د هوش  بخۍ  پر شوی

د  عا شق  په   پير هن  کښي  ګر يبا ن  يم