پلار چې زه د وخت وم پښتنو ته مې پرې نه ښوه

پلار چې زه د وخت وم پښتنو ته مې پرې نه ښوه

برنده زمانه وه خو پښتو ته مې پرې نه ښوه

گويا تمنا وه څڅېدو ته مې پرې نه ښوه

اوښکه پښتنه وه بهېدو ته مې پرې نه ښوه

شونډې مې د "ب" په ټکي بندې وساتلې

ناڅاپه توبه راغله و تو ته مې پرې نه ښوه

کار د سوځېدو نه و پکار، د وصل شپه وه

ځلنده ډيوه وه بلېدو ته مې پرې نه ښوه

څوچې سمه ما سره جلبل نه شوه په اور کې

نېغه مې شمله وه کېږېدو ته مې پرې نه ښوه

هوډ د پښتنې تصور څه پوښتې له ما نه

ستا دمخ سپوږمۍ وه، خپلو شپو ته مې پرې نه ښوه

ما حمزه ځواني چې کړه پيدا په خپل غزل کې

زوړ که شومه زه خو زړيدو ته مې پرې نه شوه