غزل
عقل ترینه ږیری وخوړ خیټې تری ایمان وخوړ
Ghani Khanګوره په وربشوکښې خره لأل دبدخشان وخوړ
ګوړه یې نه خرسیږې خوارلاله دغمه ځان وخوړ
قبض شو دآ صیب ډیرې هندوستان وخوړ
ځارشم دلیډر کولمو خیټه یې دښکلولوده
چا مهار چا اوښ وخوړ او ده واړه کاروان وخوړ
کوڼ ملا شهید دې په مزار یې ډیوه بله کړه
مړۍ وؤکم شوې خوار د لوږې نه قرآن وخړ
ځه دلیونې د مرض
خوشې دارومه کوه
غم دمرګ غورځنګ دزړه
سترګو دجانان وخوړ