سندره

لاندي باندي بريان په انګار كي مي كور دى

د نصيب د كاتب لا را پاته پېغور دى

د ځوانۍ په ماڼۍ كي خاموشه تالان دى

عزراييل د مستۍ سر جلاد را روان دى

مرګه راكه مهلت چي جانان ته ستنېږم

دا وروستۍ لمبه وړم په محفل كي بلېږم

چي تصوير دي سي مات زما د اوښكو په سېل كي

د يادونو اغزي چي مي سترګي غلبېل كي

چي سبا جهاني د يارانو بېلېږي

چي يې پل د جانان په كوڅو كي وركېږي

د تقدير پر امير مي لا يو ديدن پور دى ـ

د بې دردو په كور كي ژوندون راته اور دى ـ

لا فلك لا رقيب لېونتوب يې لا نور دى ـ

نن يې سر پر افلاك ستا د ميني په تور دى ـ

نن بيا د غمازانو په كور اور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

خالق مي په نامه و ستا د ميني تور ليكلى

د ميني په نامه دي يم نړۍ لره راغلى

داستان مي په وطن كي كور په كور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

كرار به لګېدى ښه سو په زور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

بل څوك به زما په رنګ وي چا ښاغلى زېږولى ـ

په عمر به دي نن وي كه سبا لمبې ګډېږي ـ

رقيبه زما له نومه به دي اوس ورځي تورېږي

نصيب ته به دي زما رنځوري اوښكي در رسېږي

پر زړه مي لا پيغام د راتلو نه دى اورېدلى

يو تور مي دى د عمر له انګار سره منلى

ساقي نن به درځمه تر محفله د رندانو

په سترګو كي اورونه تويومه د شيخانو

شاهد به محتسب وي دا څه شور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

راځه چي سره نوش كو سل جامونه له خُمونو

راځه بڅري ګډ كو د زاهد په جنتونو

پر ښار د غليمانو دي پېغور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

رويباره زه لا نه يم د بېلتون له شپو وتلى ـ

په چيغو لړزومه كلى كور د رقيبانو ـ

راځه له جهاني سره ورګډ سو په اورونو ـ

هغه لمبې لا بلي وې چي نور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى