سندره

لاندي باندي بريان په انګار كي مي كور دى

د نصيب د كاتب لا را پاته پېغور دى

د ځوانۍ په ماڼۍ كي خاموشه تالان دى

عزراييل د مستۍ سر جلاد را روان دى

مرګه راكه مهلت چي جانان ته ستنېږم

دا وروستۍ لمبه وړم په محفل كي بلېږم

چي تصوير دي سي مات زما د اوښكو په سېل كي

د يادونو اغزي چي مي سترګي غلبېل كي

چي سبا جهاني د يارانو بېلېږي

چي يې پل د جانان په كوڅو كي وركېږي

د تقدير پر امير مي لا يو ديدن پور دى

د بې دردو په كور كي ژوندون راته اور دى

لا فلك لا رقيب لېونتوب يې لا نور دى

نن يې سر پر افلاك ستا د ميني په تور دى

نن بيا د غمازانو په كور اور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

خالق مي په نامه و ستا د ميني تور ليكلى

د ميني په نامه دي يم نړۍ لره راغلى

داستان مي په وطن كي كور په كور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

كرار به لګېدى ښه سو په زور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

بل څوك به زما په رنګ وي چا ښاغلى زېږولى

په عمر به دي نن وي كه سبا لمبې ګډېږي

رقيبه زما له نومه به دي اوس ورځي تورېږي

نصيب ته به دي زما رنځوري اوښكي در رسېږي

پر زړه مي لا پيغام د راتلو نه دى اورېدلى

يو تور مي دى د عمر له انګار سره منلى

ساقي نن به درځمه تر محفله د رندانو

په سترګو كي اورونه تويومه د شيخانو

شاهد به محتسب وي دا څه شور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

راځه چي سره نوش كو سل جامونه له خُمونو

راځه بڅري ګډ كو د زاهد په جنتونو

پر ښار د غليمانو دي پېغور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى

رويباره زه لا نه يم د بېلتون له شپو وتلى

په چيغو لړزومه كلى كور د رقيبانو

راځه له جهاني سره ورګډ سو په اورونو

هغه لمبې لا بلي وې چي نور ولګېدى

چي زما پر تندي ستا د ميني تور ولګېدى