ستا د مينې په نوم اوس هم ګنهګار دى

هغه ستا لېونى هغسې په دار دى

د احساس د ګل ګرېوان پکې تار، تار دى

خدايه دا څنګه چمن څنګه بهار دى

د وجوده مې چاپېره خوشبويي شوه

دا مې ته په خوا کې تېرشوې که بهار دى

باد شاهان يې د سرو سپينو سوداګر دي

لېوني پکې څوک څه پېژني ښار دى

دا نشه به دې که خير وي سبا نه وي

نن خو خير دى ستا د زلفو اقتدار دى

داچې اس هم د ځوانۍ خوبونه وينم

ما ليدلى ستا د تورو زلفو وار دى

چې د هر څه و په هر څه کې به يې کار و

دا سړى څنګه د هر څه نه وېزار دى

څوک د زړه په زخم هغسې نازېږي

څوک د زړه د شوره اوس هم ناقلار دى

دا چې زه پرې ددنيا رنګونه وينم

دا د کوم اسمان د کومې رڼا تار دى