ستا ستمگاره زه ممنون ولې يم

ستا ستمگاره زه ممنون ولې يم

چې در نه لاړمه راستون ولې يم

ورځه نو تا چې زه ليدی نه شمه

بيا نو په تا باندې مفتون ولې يم

روغه عالمه چې مجنون مې گڼې

لږ خو مې پوه کړه چې مجنون ولې يم

خط دې چې راشي زه يې نه پرانېزم

وايه چې پوه يې په مضمون ولې يم؟

وېره د سر د کم ظرفۍ نخښه ده

زه به په څېر د اپلاتون ولې يم

د کاينات افسون مې نه بوږنوي

خو ستا د سترگو له افسون ولې يم

خامي له تا او که له ما ده اشنا

زه د اغيارو په لمسون ولې يم

چې دزړه زړی سلامت و زما

حمزه پوهېږم چې زرغون ولې يم