هر انسان (له) خپل ماحول سره اشنا شي

هر انسان (له) خپل ماحول سره اشنا شي

د فطرت له لوري بزم نه دی سخت

خپل کور ته مو خاونده بې خطر ورسوه

در بار ته مو د پاک خيرالبشر(ص) ورسوه

چې ستا د در د خاورو يې رانجه شي په نصيب

پخپل فضل و کرم دا بې بصر ورسوه

ستاره پرده دار شه د پښتون د فافلې

په خير سره اتمام ته دا سفر ورسوه

د شين گنبد د لاندې چې ټوټه ده د جنت

مونږ هلته هره شپه او هر سحر ورسوه

هر څو که دی په بار د گناهونو باندې خم

خپل در ته دا زمونږه ټيټ نظر ورسوه

يهود وته دنفس يې لاَ اِلَه کړه ذوالفقار

جهاد لره دا خلق د خيبر ورسوه

خاونده بيا اوچت کړه دا ملت د پښتنو

غازي او دلاور د بر نه بر ورسوه

مونږ داسې راواپس کړه چې خالي يو له عصيان

هم مونږ د حادثو نه بې خبر ورسوه

د ايران، افغانستان په سرحد باندې

يو په خټه کې، راگېره ده لارۍ

حيات خان او څه ملگرو کړله تشه

لار صفا شوه مونږ آزاد شو له خوارۍ

الفت د حق او بيا ستا د بابا غواړم

او بيا مينه د آل د مرتضی غواړم

الله به شي راضي چې ته راضي شي "رضا"

نور زه درنه دنيا او نه عقبا غواړم

داسې زور دی د حاجيا د لاريو

چې مو وار د تېرېدو په لږ مشکل شي

په بندر د سعودي عرب يو جمع

لويه خدايه که مزل زمونږ کامل شي

دلته تُرک او پښتانه شته هم عرب دي

سعادت د ښکلي حج به ور حاصل شي

خدايه زړونه يې روښان په اتحاد کړې

لکه يو دي چې مقصد يې يو منزل شي

حيران تللی زه د پاک الله په کړو يم

چې په پاک حرم د پاک الله کې زه يم

خدای دې تل لره زما بخته بيداره

زه له ډېرې خوشحالۍ وايم اوده يم

ښکليه چې ما څومره خطا وکړه

هومره عطا دې هم په ما وکړه

د تبسم نه دې قربان شم اشنا

جوړ ارمانونو مې رڼا وکړه

ته چې پوهېږي چې په زړه دي زما

ولې به وايمه چې دا وکړه

اشنا ته يو يې خو د تا ننداره

ستا هر مَېن جدا جدا وکړه

زه منفعل يمه، ناپوهه ومه

دا چې وعده مې د وفا وکړه

تياره د زړه مې يووړه ستا زلفو

سترگو دې لا پسې بلا وکړه

نشته "صبا" يې همه "نن" دی حمزه

څه که وعده يې د صبا وکړه