وخت

ټکڼه غرمه د لېونو د گرزېدو دے وخت

لړه، ترږمۍ د يار د سترگو د ليدو دے وخت

زيړ مازيگرے د ژوند غمگينه شان نشه لری

توره شپه د ژمی د اؤرولو اؤرېدو دے وخت

هغه ده سپوږمۍ دونو څوکو کښې مُسکۍ شوله

پاسېږه لاليه! اوس د باغ د گرزېدو دئې وخت

لاړ ساقی بوډا شو، خيام هم د برمه پرېوتو

اے د مستۍ جامه دغه ستا د ماتېدو دے وخت

مۀ گوره ائينه کښې لېلی هسې به دې وژړئ

لاړه کۀ ځوانی شی بيا هروخت د ژړېدو دے وخت

مرگ په ما مئين شو اوس ئې هر وختې سلام راځی

وئ مخ که ياره ماته اوس زمونږه د ليدو دے وخت

مرگه صبر وکړه لږ شان اور مې په وجود کښې شته

ډېر مې سوزولی اوس زما د سوزېدو دے وخت

هغسې مې ساز لېونے، مست نظر مستولے شی

وينه کښې مې اور وهی ډولکے د گډېدو دې وخت

سوز اؤ ساز چې لاړ شی تشه خاؤره شم نو راشه يار!

در به شم سينې له دغه وخت د روکېدو دے وخت