زما کندهاره

ما خو به ستا په نوم فالونه كتل

ما له قسمت سره سوكونه وهل

ما دي په غېږه كي ګلونه ليدل

ما دي تندي كي جنتونه ويل

اوس مي په زړه كي ستا يادونه ژاړي

هره غزل كي مي بيتونه ژاړي

لا مي د وران قسمت خوبونه وينم

لا دي په برخه توپانونه وينم

لا په غضب د آسمان خونه وينم

لا د ډبرو بارانونه وينم

لا به د دوست په نوم درځي غليمان

لا به دي وژني د لستوڼي ماران

راسه چي ويني ته دي اور دركمه

زاړه جنون ته به دي شور دركمه

څو لېونۍ چيغي په پور دركمه

زخمي لمبو ته به دي زور دركمه

راځه يو مسته پياله بنګ پورته كو

يو ځل به بيا د توري شرنګ پورته كو