زما شعر

د زمان په هېرو شپو کي

يوه ورکه حادثه ده

د هستۍ په دريابو کي

يوه تږې زمزمه ده

د خماري مستۍ خروښ دئ

د مستۍ د خمار شپه ده

يو ګونګی شاني فرياد دئ

يو خاموشه ترانه ده

يو ترټلی اسوېلی دئ

يو ځپلې خاطره ده

د جنون د اوښکو لاړ دئ

د باکوس د خم څپه ده

خزاني سرکوب وهلی

ځوانيمرګه هنګامه ده

د يو ليري جرس ږغ دئ

نااشنا غوندي نغمه ده

د مړ ژواندي لمبې کور دئ

د بې سازه نغمې شور دئ

د شهباز د ماتم رقص

د نيمګړي اوښکي اور دئ

د ژوندون پر بيدو کرښو

يو کاروان دئ د خيالونو

د شاهد په خوله داستان دئ

د ژونديو تاراجونو