اربابنومنارینه
elder (of a settlement, village, extended family)
ماناوې
- elder (of a settlement, village, extended family)
- landlord, master, village chief
- landlord, master, chief
- landlord, master
- village chief
- lord
- liege
- sire
- Lords, possessors, masters (pl. of رب)
- The chief, or head man of a village or ḵẖel amongst the Eastern Afg̠ẖāns
- lord, possessors, masters, the chief or headman of a village or khel amongst the Eastern Afghans
بېلګې
ارباب النوع
gods (pagan)
بڼې
- plural-s
- اربابانarbābā́n
- جمع
- اربابانarbābān
ژباړې (5)
- انګرېزي
- suzerain
- الماني
- Großgrundbesitzer m., Gutsherr m., Landesherr m., Lehnsherr m. · Großgrundbesitzer (der) · Gutsherr (der) · Landesherr (der) · Lehnsherr (der)
- فرانسوي
- seigneur (m.) · chef (m./f.) de village (m.) · seigneur · chef de village · suzerain, aine
- هالنډي
- heer
- روسي
- м. мн. от رب, знач.1.; النوع ~ боги (языческие) · м. старшина селения или рода; староста
دا هم وګورئ
د کلمې رېښه: Arabic
اربابخاص نوم
Arbab
ماناوې
- Arbab
اربابنوم
form of رب: the Lord, God, lord, master
دا هم وګورئ
نورې ماناوې
- پالونکي، دَ رب جمع
- دَ خليلو مومندو داودزيو او کاسيو دَ خانانو خطاب
- ربړول، ځورول، کړول، تکليفول
- نر. م خان، نواب
- د پښتنو په ځينو سيمو کې خان او سردار ته ارباب وايي، د نمانځنې، درنښت او معتبرۍ خطاب دی : همېشه لاس په نامه ويار ته اوسه - منت بار د بل ارباب د نواب مه شه (ع.)
- وګ. رب، نر. م ځان، نواب، د پښتنو په ځينو سيمو کې خان او سردار ته ارباب وايي، د لمانځنې، درنښت او معتبرۍ خطاب دي