رټل

ماناوې

1. to tell off, berate, banish, drive off
2. to scold, to swear, to tell off
3. to condemn, to disapprove
4. to drive away, to banish
5. to drive (cattle)
6. reprimand, to scorn, to rebuke, to denunciate
7. abase
8. reprimand
9. to reprimand, to scorn, to rebuke, to denunciate.
10. curse, damn, condemn to a punishment or fate
11. To expel, to drive away, to cast out, to turn adrift, to bundle out
12. To scold, to abuse, to treat harshly or disrespectfully, to reprimand, to taunt

پښتو تعریفونه

1. تر ټل، غندل، په خبرو سره تهدېدول
2. شړل، خفه کول
3. ترټل، غندل، په خبرو سره تهدېدول
4. شړل، خپه کول، رټل، همدارنګه هغه سخت مجازات دي چې په نرخ کې و يو نه ټاکل کېږي. کله چې يو قاتل په سهوه کې وژل کړي وي او د مقتول د وژنې له خوا پور پر ذمه لري، نو داسې سړی چې په ننواتو وبخښل شي کله کله د رټلو سزا هم ورکول کېږي. دا سزا بالعموم هغه چاته ورکول کېږي چې د قبيلې ډېر ننګيالی ځوان يې وژلی وی. په زياترو مواردو کې هغه سړي ته د رټلو سزا ورکول کېږي چې سخته بداخلاقي يېکړې وي يا يې د چا دناموس بې احترامې کړې وي. رټل ټاکلی وخت لري او په دغه موده کې به رټلی کلي او قبيلې ته نه ورځي او که وليدل شو او ووژل شو پور او تاوان نه لري: عاشقان به دې له وره نه وانه وړي - که هر څو يې لکه سپی رټې رټې (خ…
5. ترټل، غندل، په خبرو سره تهدېدول، شړل، خپه کول، رټل
6. له ځانه لیري کول ده خپل زوی نه دی رټلی .
7. ایستل٬ ازارول٬ عاقول (متعد مصدر)

بڼې

تېر، درېیم نارینه

راټهraaTu

تېر

و يې راټه

imperfect

راټهrāṭə́