غزل

اي عشقه نا مراده تا څه په بلا سر کړ م

ملنګ جان

عالم زيست و روزګار کا زه تل خون د ځيګر خورم

چاکسب و کمال ياد کړ و ،څو ک ذ کر و زاهدي کا

د عشق چيله خانه کې زه ناست د لبر د لبر کړ م

څو ک فطر په شاهي کا څو ک مال او عزت غواړي

زما لپاره بس دۍ، که ځا ن د يار نوکر کړ م

که يار رانه زړه  و ړي ، خوپه زورېې و ړی نه دی

داټول لمسون دا ستا دی که، حق و ته نظر کړ م

يو قنج د معشوقو دی په ما ملنګ جان حق دی

د سل غير و غمازو تا هم خو شا مند ګر کړم