شعر
بې غم کله
ملنګ جانبې غم کله د غمجن په غم پوهېږي
غمجن ځان لره د ځان په غم کړېږي
دردمندان د ځان په درد کې ویش او وای کړي
بې درد کله د دردمند په درد خوږېږي
څوک چې موړ وي ټول عالم ورته موړ ښکاري
موړ د وږي په حالت کله خبرېږي
د جمله زړونو مالک پروردګار دی
بنده کله د بنده په زړه رسېږي
ته په خپل غم و درد ژاړه ملنګ جان
د بل څه دي چې دا ستا په غم زړېږي