شعر
جھانګیر جھان
علي خانجھانګیر جھان
نوم جھانګیر تخلص جھان د پلار نوم شاہ جھان د پېدائش نېټہ ۱۹ جنوری ۱۹۴۶ء
محلہ ابراھیم خېل ګوګدرہ سوات تعلیم ایم اے بی اېډ روزګار درسوتدریس عھدہ
تلو او د واپسۍ حالات پکښې درج دی ۔ جھانګیر جھان د نظم او د غزل شاعر دے
خو خصوصاً د نظم ډیر ښہ شاعر دے خو ھغۂ خپلہ ټولہ توانائی پہ پہ سیرت نظم
کولو کښې صرف کړې دہ ۔ دا کار پہ نثر کښې پہ نسبت د نظم ښہ کېدے شو ځکہ چې
پہ ھر اړخ او ھر ګُټ تہ رسائی اسانہ وی د قافې او ردیف پابندۍ نہ سړے خلاص
خو د تھامس ګرے د نظم ژباړہ ډېرہ شاندارہ دہ ۔ غزل ئی کم دے خو پہ غزل کښې
د تصوف چاشنی ، رومان او د طالبان ګردۍ پہ دور کښې چې د سوات پہ اولس څۂ
تېر شوی دی د غزل موضوعات دی
زما شعر زما فن زما غزلې
قیصې تولې ستا د مینې مې لیکلې
ائین مۂ ګور زما غزل کښې ګورہ
د ښکلا بہ خپلې وینې ھلې ځلې
تۂ اودۂ پہ خواږۂ زۂ شوګیرې کړم
ستاد حسن ملغلرې مې پئېیلې
ستا یادونہ مې د ژوند ملګری ښکاری
کۂ مې ھر څو ھېرَولې یادېدلې
جھان ځان ساتی د ښکلی مخ کتو نہ
لکہ پړی نہ وېرېږی مارخوړلې
امتحان مې د ایمان او د یقین دے
روڼ سحر چې مې پہ وینو کښې رنګین دے
خپل عمل د لارې مل وی دا متل دے
د دڼډارو مچو چا څښلے ګبین دے
پہ کشتۍ د معصیت کښې لاھُو کېږم
موجزن ځکہ د غمونو اباسین دے
ھر تقصیر مې د غفلت ورتہ ښکارہ دے
دا ژوند نقاد زما څومرہ دوربین دے
چې دا وران ویجاړ کورونہ راتہ ښکاری
وایم خدایہ د کوم غفلت ائین دے
ګیلې څلہ د مالیار او د ګلچین کړم
دا زړګے زما د خپلہ لاسہ شین دے