غزل

خداى خبر ولې خو زه کله کله

صاحب شاه صابر

يو زوړ ورغلى پر هر و ګروم

يو لرې تلى ياد راوګرځوم

يو ستړي شوي غم ته غاړه وځم

يو خوبولې څړيکه و څيرمه

يو غلى شوى دړد راوپاروم

د زړه د ننه مقبرې ته ورشم

ستا د يادونو اديرې ته ورشم

په يو پرېوتي څلي و غوړېږم

په يو وران شوي قبر وژاړمه