شعر
ورځ مې شوه په انتظار شپه په سودا
ملنګ جانورځ مې شوه په انتظار شپه په سودا
ورځ کې هغه ژړوي مې شپه کې دا
لږ خو وخت د کرارۍ زما معلوم کړه
دا خو نه کيږي چې تل تر تل ژړا
ستا په خوښه که ژړيږم باری خير دی
مګر نه د رقيبانو په سلا
ستا په ور کې چې غماز تور مخ ښکاره شي
لکه څوک چې په مسجد ويني ترسا
ستا په سر باندې ما کور ور کلی پرېښود
د مجنون په شانې ګرځم په صحرا
ستا په سر باندې ما ټول اقربا پرېښول
يه کمبخته مآوره ته د اقربا
ياره زه ملنګ جان ستا مينې احتياج کړم
کنې ما کله احتياج کاوه د چا