زه هر ګوره نن د لوړو په حصار ځم

زه هر ګوره نن د لوړو په حصار ځم

مثل نه لرم هيچرې چې په شمار ځم

که مې خپله بلندي موجوده نه وي

لکه باد هسې د غرونو په کنار ځم

له وحدته چې په امر را بيرون شوم

د کثرت په ملکو هره خوا په ښکار ځم

دا د مينې ملک مې خپل کړ سرترپايه

زه عاشق بندي د زلفو په هر تار ځم

د ناسوت په وهم ورک شوې عندليبه

زه هم ګل يم چې د مينې په بهار ځم

خپله مينه مې ښکاري تعليم مې ورکړ

زه غرڅه په کړنګونو د کهسار ځم

ملکوت ګوره خاصان د سوموي کړم

همېشه د می خوارانو په بازار ځم

که اشنائي مې چېرې ناز راباندې وکړي

دا مې نشته چې يمين ام که يسار ځم

که هر څو دا ستا د مينې وری دروند دی

ولې تل د خسته زړونو په کتار ځم

احمد شاه ته د زړه بورجل ته ګوره

بې ما څوک دی چې دا هسې په ګفتار ځم