زما سپرلی هم زیړ خزان شی سوزېدو تــــه راځی

رېبار د یار د نوم ســــــــــره زوروو تــــــــــــه راځی

چې مې څه ولیدل څه واورېدل د ژونــــــد په ګودر

دا اوسنۍ پېغلې فقط خپـــــــلو نخــــــرو ته راځی

دا خپل خاورین کنډول راواخله شومـــلې راوړه پکې

بس، که د نورومیخانې که زما پــــــــښو تـــه راځی

داستا د خېره مې توبه شه خو داســــپی ګرې کا

چې غل ئې پرېښو زما کور ته غپیــــــدو ته راځی

چې سپرلی د چا مخصوص شونو پکار مې نه دی

زما سپرلی به زما خپــــــــلــو پـــــرګنــو ته راځی

د خوشحال ننګ او د بابا د میـــــــــــنې لاره نیسه

په دې به سره ډولۍ خټکه! پښــــــتنو تـــه راځی