ښکر

Meanings

1. horn (of an animal)
2. cupping glass
3. powder flask
4. part of the mill housing
5. horn
6. horn, antler
7. horn, corner, cusp, gaff. suction cup, sucker, nozzle
8. The horn of an animal, an antler, a powder horn. ḵ́ẖʿkœr
9. horn, antler, powder horn

Pashto definitions

1. د غوئی، سنډا، چيلي و غېره پۀ سر کښې راختلی د هډوکي سخت ښاخ، جمع ښکرونه/ښکران
2. دَ نائی د يو کالي نامه چې د وهلي رګ نه پرې وينه وباسي
3. ښاخ، دوزې، غوا، هوسۍ... په سرکې دوه د هډوکو راوتلي شيان ؛ښکر يو عضوي عړی دی چې له مړوحجرو اوهډوکو څخه جوړيږي او د ځينو حيواناتو په سر کې راوځي. دغه غړی په تي لرونکو حيواناتو کې وي. کېمياوي مرکبات يې زياتره پروټين، Cuticula فاسفورس، سلفر، او نور مواد دي. ښکرنو کانو غوندې جلدي منشا لري اود خارجي پېښو په مقابل کې دفاعي دندهلري
4. توتکه؛ د ژرندې هغه برخه چې پلونو ته تري غله راتويېږي
5. مج. سخت، کلکه
6. پ. ک. څوڼکه، څيړۍ، بهنه، څړنی، چکری؛ زموږ دخلکو يو دود دی، د چاچې اولادنه پاتيږي، اويا نه نه زيږي نو د يوه مشهور زيارت نذر مني، که يې زوی وشوکورنۍ يې يو وخت هغه زيار ته بيايي او په يوه ښه سړي يې وېښتان ورخريي، خوپه سرکې يې د يوې لويشتې يا تردې يات اوږدوالی او د بټې (غټه، کټه) او سواکی ګوتې (وزيره، چوخلی) د حلقې په اندازه وېښتاند سرد ککرۍ په ښۍ خواکې ورپرېږدی. ماړه په دغو وېښتانو پاولۍ، منځنې خلک د سپينو زروکوم شی او خواران شنه غوټه يا مرۍ ځړوي. دغو وېښتانو ته ښکر ويل کېږي. کورنۍ يې اووه چارشنبې (يا په هغه ورځ يا زيارت وي) ماشوم زيارت ته بيايي او د ښکر پرته ټول سرورخريي. د ٧ يا ١١ کالو وروسته…
7. د سر هپ ککرۍ کې يو، دوه هغه ځايونه چې د سرپوست يو څه ښکاري او شاوخوا يې وېښتانو انحنا پيداکړې وي. هرڅوک چې هرڅومره ښکره ولري. زموږ خلک وايي چې دښکروخاوند به هغه شمېر ښځې کوي
8. کرنا
9. ښاخ، د وزې، غوا، هوسۍ... په سر کې دوه د هډوکو راوتلي شيان، د ژرندې توتکه
10. بزه، پسه، غویيی، ګوزن ښکرور ژوي دي . اس، خراو سوی بې ښکره دي . ښکرور هغه ژوي چي ښکر لري؛ هغو ته ښکرور وايي .
11. غويي ښکر لري اوښ ئي نه لري جمع ښکرونه(نوم)

Forms

plural

ښکرṣ̌kərښکرونه/ښکران

alt-plural

ښکرونهṣ̌kərúna

plural-w

ښکرانṣ̌kərā́n

Phrases

• ښکرورś̱ẖʿkœrawar

  Horned, having horns, as a goat, cow, etc; ḵ́ẖʿkœrawaraʿh

• ښکر لګولś̱ẖʿkœr lagawul

  To cup, to draw blood by cupping, which is done by applying the horn of an animal, by the Afg̠ẖāns

• په ښکر وهلpah ś̱ẖʿkœr

  To strike with the horns, to gore