غزل
هغه چې و زمــــوږ اغا او زمــوږ خـــــان غــــونــــدې
Gul Pacha Ulfatاوس معلومیږي څه قــــدرته پــــریشــان غـونــــــدې
پاڼه اوښتې ده په بــل مــخ او ضــاع بــــل رنــــګه ده
نوردې څوک نه ګرځي فرعون او دهامان غونـــــدې
چې یې حضورته په اسانه هیڅوک نـــــه رسیـــــــــده
لیده کاته یې اوس هرچاته شوه اسان غــــونــــــــدې
وایي خواران اوغریبان اوس بـــــــادارانـــــــو لــــره
زموږ په سردپاسه مه ګرزئ اسمـــان غـــــــونــــــدې
راښکته شئ کبر وهوا او له غـــــرور ځنـــــــــې اوس
دانور عالم هر ګوره وګڼئ خپـــل ځــــــان غونــــــدې
باداري پــــریـــږدئ خــــادمان شـــئ دوطن او دقـــام
په خوار غریب شئ پس له دې لږ مهربان غونــــــدې
هلته چې یو انسان دبـــــل لــــــکه غـــــلام اوسیـږي
په هغه ځای دخدای لعنت اوري باران غـــونـــــــدې
باداري نشته په اسلام کې نه په کـــفـــــر کــــې اوس
تاسې یې نوره ټینګه مه ساتئ ایمــــان غــــونـــــدې
چې دفردوس په شانتې وي او باداران وي پـــکـــې
هغه وطن خدایږو ګـڼمـــه دزنــــــــدان غــــــونــــــدې
ټول انسانان دي برابر اصیـــل کــــم اصـــــل نشــــته
په دې خبره ولې ته شولـــــې حیـــــران غـــــونــــــدې
راځئ چې یو شان دملګرو په شـان کښینــــو ســـــره
غرور او کبر پریښودل که نه وي ګـــران غــــونـــــدې
دمګر تیا ژوند کې خوندونه او خیرونـــه دي ډیـــــر
تاسې یو څو ورځې خو وکړئ امتحان غـــــونـــــدې
نورو سره ځان برابر ګڼــــل مشــــکل مـــــه ګـــــڼــــــه
مشکل کارونه به خدای تا ته کړي آسان غـونـــــدې
راشه دعدل مساوات لګ کوټـــی خونــــد وګـــــوره
که پښیمان شوې دربه کړمه څه تا وان غـــــونـــــدې