غزل

هغه چې و زموږ اغا  او زموږ خان غوندې

Gul Pacha Ulfat

اوس معلومیږي څه قدرته پریشان غوندې

پاڼه اوښتې ده په بل مخ او ضاع بل رنګه ده

نوردې څوک نه ګرځي فرعون او دهامان غوندې

چې یې حضورته په اسانه هیڅوک نه رسیده

لیده کاته یې اوس هرچاته شوه اسان غوندې

وایي خواران اوغریبان اوس بادارانو لره

زموږ په سردپاسه مه ګرزئ اسمان غوندې

راښکته شئ کبر وهوا او له غرور ځنې اوس

دانور عالم هر ګوره وګڼئ خپل ځان غوندې

باداري پریږدئ خادمان شئ دوطن او دقام

په خوار غریب شئ پس له دې لږ مهربان غوندې

هلته چې یو انسان  دبل لکه غلام اوسیږي

په هغه ځای دخدای لعنت اوري باران غوندې

باداري نشته په اسلام کې نه په کفر کې اوس

تاسې یې نوره ټینګه مه ساتئ ایمان غوندې

چې دفردوس په شانتې وي  او باداران وي پکې

هغه وطن خدایږو ګڼمه دزندان غوندې

ټول انسانان دي برابر  اصیل کم اصل نشته

په دې خبره ولې ته شولې حیران غوندې

راځئ چې یو شان دملګرو په شان کښینو سره

غرور او کبر پریښودل که نه وي ګران غوندې

دمګر تیا ژوند کې خوندونه او خیرونه دي ډیر

تاسې یو څو ورځې خو وکړئ امتحان غوندې

نورو سره ځان برابر ګڼل مشکل مه ګڼه

مشکل کارونه به خدای تا ته کړي آسان غوندې

راشه دعدل مساوات لګ کوټی خوند وګوره

که پښیمان شوې دربه کړمه څه تا وان غوندې