غزل
عالمان دي روښنايي ددې دنيا
Rahman Babaعالمان دي روښنايي ددې دنيا
عالمان دي د تمام جهان پېشوا
که څوک لار غواړي و خدای هم و رسول ته
عالمان دي ددې لارې رهنما
کېميا گر که د کېميا په طلب گرځي
همدمي د عالمانو ده کېميا
په مجلس د عالمانو ده کېميا
په مجلس د عالمانو په سره زر شي
که څوک کاڼی وي که لوټه د صحرا
جاهلان دي په مثال د مسيحا
چې مُرده يې له نفسه ژوندی کېږي
عالمان دي واړه هسې اوليا
هر سړی چې رتبه نه لري د علم
سړی نه دی خالي نقش دی گويا
زه رحمان حلقه بگوش د هر عالم يم
که عالي دی که اوسط دی که ادنی