غزل
عالمان دي روښنایي د دې دنیا
Rahman Babaعالمان دي روښنایي د دې دنیا
عالمان دي د تمام جهان پېشوا
که څوک لار غواړي و خدای ته و رسول ته
عالمان دي د دې لارې رهنما
کیمیاګر که د کیمیا په طلب ګرځي
همدمي د عالمانو ده کیمیا
په مجلس د عالمانو به سره زر شي
که څوک کاڼی وي که لوټه د صحرا
جاهلان دي په مثال د مرده ګانو
عالمان دي په مثال د مسیحا
چې مرده یې له نفسه ژوندي کېږي
عالمان دي واړه هسې اولیا
هر سړی چې رتبه نه لري د علم
سړی نه دی، خالي نقش دی ګویا
زه رحمان حلقه بګوش د هر عالم یم
که اعلی دی، که اوسط دی، که ادنی