Portrait of Rahman Baba
Portrait of Rahman Baba. Unknown manuscript artist · Public domain · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · Sufi

Rahman Baba

رحمان بابا

Pashto’s great Sufi poet, whose direct language carries themes of love, humility, and human unity.

Life and work

Introduction

Abdur Rahman Mohmand, widely known as Rahman Baba, was a seventeenth-century Sufi poet. He lived around Peshawar and kept his distance from courtly praise and political power.

The Divan of Rahman Baba is among the most widely read works in Pashto. His ghazals express deep mystical thought in a flowing language that has remained alive in popular memory.

The most beloved voice of the Pashto Sufi ghazal; his divan has circulated in numerous manuscripts since the eighteenth century.

Recorded works

Poems

غزل

کر د ګلو کړه چې سیمه دې ګلزار شي

اغزي مه کره په پښو کې به دې خار شي

Rahman Baba
غزل

زه داهسې دیوانه او مجنون چا کړم

له رواجه له رسومه بیرون چا کړم

Rahman Baba
غزل

سر زما سامان زما

ځار شه تر جانان زما، سر زما سامان زما

Rahman Baba
غزل

هیڅ ثابته نه کړه چا د دې دنیا وفا

واړه مینې کاندي بېهوده په دا دنیا

Rahman Baba
غزل

ګوره هسې کردګار دی رب زما

چې صاحب د کل اختیار دی رب زما

Rahman Baba
غزل

عالمان دي روښنایي د دې دنیا

عالمان دي د تمام جهان پېشوا

Rahman Baba
غزل

زه د یار په درد او غم کې غرقاب خوښ یم

په دا درد کې بې طاقت او بې تاب خوښ یم

Rahman Baba
غزل

گوره هسې کردگار دی رب زما

گوره هسې کردگار دی رب زما

Rahman Baba
غزل

که صورت د محمد نه وی پيدا

که صورت د محمد نه وی پيدا

Rahman Baba
غزل

صاحبان چې د ارشاد دي مقتدا

صاحبان چې د ارشاد دي مقتدا

Rahman Baba
غزل

بادشاهي لري هر يو غلام د ستا

بادشاهي لري هر يو غلام د ستا

Rahman Baba
غزل

هر چې وويني په سترگو روی د ستا

هر چې وويني په سترگو روی د ستا

Rahman Baba
غزل

خوی که په دا شان وي دل آزار ستا

خوی که په دا شان وي دل آزار ستا

Rahman Baba
غزل

چې دوې ښځې وي د چا

چې دوې ښځې وي د چا

Rahman Baba
غزل

که خپل زړه غواړې له چا

که خپل زړه غواړې له چا

Rahman Baba
غزل

په ښادۍ ښاد شوی نه يم د هېچا

په ښادۍ ښاد شوی نه يم د هېچا

Rahman Baba
غزل

چې له تا سره په سر کاندي سودا

چې له تا سره په سر کاندي سودا

Rahman Baba
غزل

د رحمان و زېړي رنگ وته نظر کړه

د رحمان و زېړي رنگ وته نظر کړه

Rahman Baba
غزل

ته چې ماته وايې چې په څه کوې ژړا

ته چې ماته وايې چې په څه کوې ژړا

Rahman Baba
غزل

راشه مه کوه له چا سره جفا

راشه مه کوه له چا سره جفا

Rahman Baba
غزل

هېڅ ثابته نه کړه چا ددې دنيا وفا

هېڅ ثابته نه کړه چا ددې دنيا وفا

Rahman Baba
غزل

دا دنيا ده بې وفا

دا دنيا ده بې وفا

Rahman Baba
غزل

هسې نه چې زما يار واړه جفا کا

هسې نه چې زما يار واړه جفا کا

Rahman Baba
غزل

چې په سترگو کې يې خار وي څه به خوب کا

چې په سترگو کې يې خار وي څه به خوب کا

Rahman Baba
غزل

هغه ژوي چې مېن وي څه به خوب کا

هغه ژوي چې مېن وي څه به خوب کا

Rahman Baba
غزل

چې اميد په عمارت ددې دنيا کا

چې اميد په عمارت ددې دنيا کا

Rahman Baba
غزل

هغه ژوي چې بې خدايه محبت کا

هغه ژوي چې بې خدايه محبت کا

Rahman Baba
غزل

هر گفتار هره وينا چې څوک عبث کا

هر گفتار هره وينا چې څوک عبث کا

Rahman Baba
غزل

د بې دردو همدمي به دې بې درد کا

د بې دردو همدمي به دې بې درد کا

Rahman Baba
غزل

که په گنج د شاهۍ فخر شهريار کا

که په گنج د شاهۍ فخر شهريار کا

Rahman Baba
غزل

چې اميد په عمارت ددې جهان کا

چې اميد په عمارت ددې جهان کا

Rahman Baba
غزل

دلربا که د خپل حسن مخ عيان کا

دلربا که د خپل حسن مخ عيان کا

Rahman Baba
غزل

زما اوښکې چې دا هسې شست و شو کا

زما اوښکې چې دا هسې شست و شو کا

Rahman Baba
غزل

ورځ چې بده شي عاقل او دانا څه کا

ورځ چې بده شي عاقل او دانا څه کا

Rahman Baba
غزل

څو يو ځله يې تاراج په جفا نه کا

څو يو ځله يې تاراج په جفا نه کا

Rahman Baba
غزل

عاشقان دناصحانو وينا نه کا

عاشقان دناصحانو وينا نه کا

Rahman Baba
غزل

که سړی د خپلې پوهې تقصير نه کا

که سړی د خپلې پوهې تقصير نه کا

Rahman Baba
غزل

زړه مې بې له خپل نگاره آرام نه کا

زړه مې بې له خپل نگاره آرام نه کا

Rahman Baba
غزل

هر چې ستا کوڅه ماوی کا

هر چې ستا کوڅه ماوی کا

Rahman Baba
غزل

تر حد تېره شوه په يار پسې ژړا زما

تر حد تېره شوه په يار پسې ژړا زما

Rahman Baba
غزل

چې هر چا ليدلی نه وي يار زما

چې هر چا ليدلی نه وي يار زما

Rahman Baba
غزل

سل ځله که وخوري ناصحان ځيگر زما

سل ځله که وخوري ناصحان ځيگر زما

Rahman Baba
غزل

درست جهان که واړه ما رحمان لره دلبر شي

درست جهان که واړه ما رحمان لره دلبر شي

Rahman Baba
غزل

سر زما سامان زما

سر زما سامان زما

Rahman Baba
غزل

ستا په څېر نه دي خوبان ليدلي ما

ستا په څېر نه دي خوبان ليدلي ما

Rahman Baba
غزل

چې واده يې کا په ډول او په سُرنا

چې واده يې کا په ډول او په سُرنا

Rahman Baba
غزل

چې يې نقش په زړه خيال شي د اشنا

چې يې نقش په زړه خيال شي د اشنا

Rahman Baba
غزل

که نماښام تر ستوني ښکته کړې حلوا

که نماښام تر ستوني ښکته کړې حلوا

Rahman Baba

Books and editions

Bibliography