ارغوان

چي ارغوان ته ګورم

په هره پاڼه كي يې ځان وينمه

كله مي ځان كله جانان وينمه

غونچه غونچه وينم ګړېږي راته

ښاخله ښاخله ګورم نڅېږي راته

د ارغوان د سرو ګلونو سره مينه لرم

د ارغوان په سرو ګلونو كي مى وينه لرم

زه پر سره ګل د ارغوان مين يم

ما يې د سرو پاڼو تر سيوري لاندي

د سرو شرابو له جامونو سره

له ډكو ډكو ګيلاسونو سره

نيم له يارانو نيم له خپلو غزلونو سره

پر محتسب او پر زاهد خندلي

وچي رېښې مي د تقوا سوځلي

شونډي مي غبرګي د توبې ګنډلي

هيلي مي ټولي د كوثر وژلي

اوس مي شېبه شېبه يادېږي راته

اوس د ځوانيو شپې ژړېږي راته