غزل

هرکله راشې تازه بهاره          تا دي راوړي ګلان بې شماره

Gul Pacha Ulfat

نری شمال دې دم دعیسی دی         سحر چې راشي له جګ کهساره

آب حیات ؤ ، ستا بارانونه            ترو تازه شول ټول چمنونه

هیواد زموږ دې شین ګلستان کړ         هر طرف ښکاري دګلو غرونه

دبلبل ځاله  پاڼه دګل شوه                شاعري برخه نن دبلبل شوه

غنچه دګلو په حقیقت کې                مطلع دشعر  روح دغزل شوه

تل دې بهار وي زموږ وطن کې          لکه چې روح وي ښایسته بدن کې

څانګې دګلو دې تل تازه وي             خزان دې نه وي رموږ چمن کې