اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

جدايي به دې فنا کا فنا مه شې

دغه دغم به دې د زړه ولې کا غوڅې

گرفتار په درد و غم د جانا مه شې

په زېړ رنگ به دې تل سرې اوښکې بهېږي

د دو رنگو په څېر گل د رعنا مه شې

هم په دا چې دروغجن د خدای دښمن دی

و هېچا ته دروغجن په وينا مه شې

خپل څربښت د هر څاروي په ځان قصاب دی

توانايي د تن تاوان دی توانا مه شې

که اعلی مرتبه غواړې عاشقي ده

نور همه واړه ادنی دي ادنی مه شې

همېشه به سر نگون په فکر ناست يې

د رحمان په څېر مشغول په ثنا مه شې