غزل

چې برهم کا عاشقي د چا مزاج

Rahman Baba

چې برهم کا عاشقي د چا مزاج

حکيمان يې درمانده شي په علاج

په اشنا پسې تل ژاړي په دوه سترگو

د اوبو په ځای خوناب کاندي اخراج

دواړه لاس يې وي له دواړه کونه وللي

ډوب وي تل د عاشقۍ په لوی امواج

په هغو کې چې څه بوی دعاشقۍ وي

په کې نه وي بوی د رسم و د رواج

ابراهيم ادهم څه هسې نادان نه و

چې نظر يې يا په تخت و يا په تاج

مجنون هسې رنگ مين په ليلی نه و

چې په نورو يې موقوف و احتياج

لېونتوب له لېونيو تلونی نه دی

که يې راج په خونه ورشي که تاراج

که يې سر لکه منصور غوندې په دار شي

دغه دار دی و رحمان وته معراج