غزل

چي تللې وو دتشو پیمانو سره راځو

Abdul Bari Jahani

په او ښکو لمبیدلې له سلګو سره راځو

څه حکم دزمان څه به یې زور څه به ځنځیر وی

در شل ته دی اشنا له زولنو سره راځو

سزا مو ده قبوله دخو بو نو دلیدلو

کنعا نه یوه ورځ د تعبیرو سره را ځو

یوازی وزر ما تي له چمنه څخه ولاړم

دا زیری مې در باندی دسیلوسره را ځو

چي بیا دي تر قیا مته په ګوګل کی سړی نه سې

پا نوسه ځان تیار که دلمبو سره راځو

درځو چې زلزله سي دریا پر خلوتونو

محرابه نن دشیخ له جنازو سره راځو

چي پل درقیبانو دي په ښار کي پاته نه سې

یو زه یم یو قلم دی دګز مو سره را ځو

نن بیا لکه شبنم دجهانې سره در وزو

دشپو به زړه اوربل که د ډیووسره راځو