نظم

د غرو پسرلی

Gul Pacha Ulfat

غرونه رغونه له گلو ډک دی

بلبل په باغ کې هسې گرځېږي

له گلو ډک دي غرونو رغونه

زرکو سره کړی پښې لاسونه

د سپينو زرو تختې ښکارېږي

سړی چې گوري نن آبشارونه

بهار گل راووړغرواورغونه

د شپنو پام شو خپلو ناروته

زرکه ځان ولی بيا له گړنگه

مستی ختلی د غرو سروته

صحرا په گلو څه ښه ښکارېږي

گلان په ښکلو ښه ښکاره کېږي