نظم
د خزان سندره
Gul Pacha Ulfatدا شنې پاڼې ورځ په ورځ گوره زېړېږي
سرسبزي اوتازه گي يې وبايلله
پاڼې ريږدي لکه زړونه دخوارانو
دخزان سره سيلۍ ولگېدله
زيړې پاڼې چې رپېږي خورالوېږي
ځکه اخلي رخصتونه يو له بله
هغه پاڼه سيلۍ وېوړه کومې خواته
چې زما او ستا په سرسوری کېدله
اوس کابل دخوار غريب ټاټوبی نه دی
گذاره په دې هواکې شوه مشکله
له کابله دخوارانو کډې لېږدي
ننگرهاره! ته اوس ښه يې له کابله
چې هر څوک پناه دروړي په بده ورځ کښې
ته يې ساتې د يخنۍ له چپاوله
ستا اوبه لکه غومبسې چيچل نه کا
ستا هوا ده بې آزاره معتدله
تا ساتلی تازه گي او سرسبزي ده
دگل پاڼه دې خزان نه وژغورله
د کابل خوبان طواف ستا دگلشن کړي
گل دې اخلي خواجونه له وربله
بډايان دې هم هوا ته هوسېږي
در روان دي گړنډيو کښې په ځغله
تل سمسور اوسه لغمان او ننگرهاره
برکت او خيردې زيات شه يو په سله
زيړ نارنج دې په شنو پاڼو کښې داوايي
په خزان کښې مې بهار گوره عاقله