نظم

د خزان سندره

Gul Pacha Ulfat

دا شنې پاڼې ورځ په ورځ گوره زېړېږي

سرسبزي اوتازه گي يې وبايلله

پاڼې ريږدي لکه زړونه دخوارانو

دخزان سره سيلۍ ولگېدله

زيړې پاڼې چې رپېږي خورالوېږي

ځکه اخلي رخصتونه يو له بله

هغه پاڼه سيلۍ وېوړه کومې خواته

چې زما او ستا په سرسوری کېدله

اوس کابل دخوار غريب ټاټوبی نه دی

گذاره په دې هواکې شوه مشکله

له کابله دخوارانو کډې لېږدي

ننگرهاره! ته اوس ښه يې له کابله

چې هر څوک پناه دروړي په بده ورځ کښې

ته يې ساتې د يخنۍ له چپاوله

ستا اوبه لکه غومبسې چيچل نه کا

ستا هوا ده بې آزاره معتدله

تا ساتلی تازه گي او سرسبزي ده

دگل پاڼه دې خزان نه وژغورله

د کابل خوبان طواف ستا دگلشن کړي

گل دې اخلي خواجونه له وربله

بډايان دې هم هوا ته هوسېږي

در روان دي گړنډيو کښې په ځغله

تل سمسور اوسه لغمان او ننگرهاره

برکت او خيردې زيات شه يو په سله

زيړ نارنج دې په شنو پاڼو کښې داوايي

په خزان کښې مې بهار گوره عاقله