غزل

دادب او شعر لویه قهرمانه

Gul Pacha Ulfat

دمغلو په کور تندر داسمانه

دوطن داذادۍ سختو جګړو کې

له هر چانه زړور  مرد میدانه

ستا دشعر مصره لاډبره تیر ده

بې ننګې ټوټې ټوټې ستا له  بیانه

وې درزم او دبزم  په مجلس کې

هلته باز دلته بلبل هزار داستانه

عشق او ذوق فکرو تدبیر  اراده عزم

ستا په  پرخه رسیدلې وو بېشانه

هم رستم هم فردوسی دیو داستان یې

هم شاعر هم  مفکر  هم پهلوان یې

قصیدې  لرې  غراء له هره بابه

ننګ غیرت اخلي فتوا ستا له کتابه

دخبرو کور ودان ستا پـــه بیــــان شــــــو

خدای درکړی ده وینــــا ډیره جــــذابـــــه

که جګړه استوار لکه یــــــــو غـــــــر وې

دعشق کار کې وې  له هر چانه بیتابــــه

پښتونواله ستا پیغام  ستا فلسفـــــه ده

تا پرې نښوده پښتو چې شي خــرابـــــه

ستا په زړه مټ و بازو کې لوی قوت ؤ

ستا په لاس کې توره نه شوله بې  آبـــــه

تا دننګ سبق پښتون  تـــه دی ورکړی

دخودۍ په فلسفـــــه دې خبــــر کـــــړی

داجهان ستا په نظـــر کې نام ونــــنـــــګ ؤ

چې بې ننګه وء هغه درتــــه  بـــــدرنـــــګ ؤ

بل څوک نه وه همدا ته وې ننـــــګـــــیالیـــــه

چې دې داغ  په خاطر ایښې داورنـــــګ ؤ

ډیرې لویې دعوې تاســـره  وې زړه کـــــې

په مغلو باندې ځکه ستا غـــور ځنـــــګ ؤ

هغه باز وې چې لوی ښکار دې ؤ نظر کې

دوطن په سیمه پوله بــه دې جنــــــــګ ؤ

هم دې توره  له هر چانه وه ځلانـــــــــــــده

هم دې هرچانه  لوی عزم او فرهنـــــګ ؤ

په دا خپله لویه  برخه وې خوشــحـــــاله

تا پاللې ده پښتــو او پښتـــــــونــــــواله

ستا اشعارو کې  ملي ارزو ځلیږي

خدای خبر دی چې به کله حاصلیږي

لوی پیغام  دې پښتنو ته دې راوړی

ستا په خیال به  چې  پښتون کله  پوهیږي

تا ویلې لوی دریاب ته کوی هڅه

په بیله کې چې نهنګ وي  هلاکیږي

ستا وینا ده  چې اوښ بار سره  راغلی

پښتانه یې غاړکۍ ته خوشحالېږي

دلویانو ارزو وي  هر ګور لویه

واړه هرچیرته په لږ شي قانع کیږي

لوی سړی وې  درسره وولوی فکرونه

مګر ژرنــــــه راویښیــــــږي ولســـــونه

ستا دیوان که په ادب کې لوی شهکار دی

تا په توره ټو پک کړی هم ډیر کار دی

څلویښت زره لښکر  ستا دلاس له زوره

لوړی شا په تاتره کې  تار په تار دی

دو آبه او دنو ښار  دکوټ په جنګ کې

دمغل په زړه دې ایښې لو ی پر هاردی

دخیبر دره دې سره کړله  په وینو

په اهاړ کې دې لیدلی لاله زار دی

خزانې هاتیان اسونه  که اوښان وو

دغه لویه ولجه ستا دتورې ښکار دی

شجاعت او شهامت درسره مــــل ؤ

ښه ملګری دې  په توره  کې ایمل ؤ

تا اخیستی له غلیـــمه  انتــــقـــــام دی

پښتونو ته دې ګټلی  نــــنګ ونـــام دی

په هررنګ کې دې  دننګ خــبرې کــړی

ملي فکر  ستا مرام  او ستا پیغـــام دی

مغلواله دې رټلـــــې ډیـــــره زیـــــاتـــــــه

فرق دې کړی دپردي او دخپل قـــام دی

غرو رغو کــــې  دې لښکرې ټولـــولـــې

غلیمانو بانـــــدی تـــــا تــــړلــــې لام دی

په پښتو باندې له سراو او ماله تیروې

ستاله تورې خبرشوی خاص وعــــام دی

دافغان په ننګ تــــړلــــې تـــــوره تــــا وه

درسره لویــــه ارزو لـــــویـــــه ســـــودا وه