غزل

غم دې هسې غلبه شه په ما باندې

Rahman Baba

غم دې هسې غلبه شه په ما باندې

چې مې نه دننه ځای شي نه دباندې

له زگېرويو مې نور خلک په عذاب شه

تل د وچو له کبله سوځي تاندې

زه دا ستا په غم کې شمع غوندې ژاړم

ته زما په ژړا صبح غوندې خاندې

زړه مې هسې ستا په لوري آوېزان دی

لکه زلفې دې په مخ دي آوېزاندې

ما د ستا د اندېښنو په اور دي سوې

د دنيا اندېښنې واړه لکه سپاندې

دادستور دی چې يو غم په سړي زور شي

نور غمونه يې همه شي د پښو لاندې

هر چې ما په نصيحت له تا جارباسي

بيا د ستا په لوري درومي له ما وړاندې

زه رحمان يې شدني په ځان گڼمه

که يار سل ناشدني چارې راکاندي