يمه کاڼی ته راګوره چـــــــــــــې اوبـــــه شم

غوټۍ ګل شه چې د پاڼو رنګ دې زه شم

چې ستا اوښکې کړمه تورې مـــــــلغلرې

د رنجو ډبـــــــره يــــــم زه به رانجــــــــــه شم

جار نطر دې راته جـــــــــام ډيــــوه ډيـوه کړ

دغه جام به څښم چې زه د نور مارغــه شم

يو دشپې ځلنده ستوری مې ريـــــبار دی

ډېرې شپې به له سپوږمۍ سره ويده شم

اجازه ده چې جارو درنـــــــــه غبـــــار کړم

اجازه ده چې د سترګو دې بـــــــاڼـــــه شم

ښکلوم دې نه ،څه دومره ګستاخ نـــــه يم

بس يوه خوږه مو سکابه دې په خوله شم

يو ملنګ د زمـــــــانې يــمه کـــــــــاروانه

خدای خبر دی چې پاچا ته ور په زړه شم