غزل

که گوهر د عشق په لاس راکړي غواص

بيا هاله يې دی له ما سره اخلاص

په کاله به د رقيب غمونه زور شي

که مې يار کاندي حساب له خاص الحاص

په کمند دمستې مينې دخوبانو

بندي مه کړې خدای د حشره پورې خلاص

په رحمان باندې نظر د کرم وکړې

ای چې يې د پاک الله په دربار خاص