کله شو لا کله خريدار يم ستا د مخ

کله شو لا کله خريدار يم ستا د مخ

تېر تر سر و ماله په بازار يم ستا د مخ

بې د ستا له مخه نور مې هېڅ په مخ کې نشته

هسې رنگ نتلی په ناتار يم ستا د مخ

هېڅ په سترگو نه وينم دا خپل صورت چې کوم دی

ډوب تر هسې حده په انوار يم ستا د مخ

دود آه و کاږم په بهانه د تماکو

سوی لوغړن مدام په ناز يم ستا د مخ

نور وگړي واړه همگي د دنيا کار کا

زه همېشه غرق په انتظار يم ستا د مخ

شکر چې يې خلاص کړمه د خلکو له منته

سر په سجده ايښی منت بار يم ستا د مخ

هره خوا چې درومم زه رحمان د زړه په سيل

بل مطلب مې نشته طلبگار يم ستا د مخ