خلک روان دي ځي د نوې هوښیارۍ په طرف

زه لا ولاړ یمه د مینې لېونۍ په طرف

ماته د مینې د جمال خالق په مخه راځي

باور مې دی چې دی زما د شاعرۍ په طرف

د زړبودۍ د بم په سرو تیږو مې پښه لګېده

په تللیو پلونو بېرته راغلم د ځوانۍ په طرف

یوې مطربې مې زړګی ، کړو سریندې ته ځونډی

نغمه نغمه ګرځي په تار تار د لیندۍ په طرف

زه د مورَکې وطن غېږه په مرګ نه پرېږدمه

دوی دې خواره واره روان وي د نړۍ په طرف

په شنه ورېښم مې چاودې پوندې ګنډم ځمه روان

د جنګ اغزیو کې د امن د غوټۍ په طرف

کاروان یو مخ لري خو دوې سترګې یې دوه طرفه

هم د غروب د لمر په خوا هم د سپوږمۍ په طرف

۲ عقرب ۱۳۹۸ هجري شمسي کابل