غزل
کږې وږی چې په اغزو کې ویالې وبهیدې
Pir Mohammad Karwanدګل تصویر پسې رڼې آئېنې وبهیدې
سر خې دی مسته اننګو کی شوه چه اور وانخلم
زما له زړه نه دسکروټو چینې وبهیدې
ساقې راځه چه له خمار نه می زاره وچاوده
ژوند مې درجارکه دې سخې میخانی وبهیدې
شپه به په نن سبا کې ښکلې سبا وزیږوې
لکه شدی دشپې له تیو سپیدې وبهیدې
دپتنګانو دکاروان تنده یې ماته کړله
دموم لښتیو کې چې پیغلې لمبـې وبهیدې