غزل

کږې وږی چې په اغزو کې ویالې وبهیدې

Pir Mohammad Karwan

دګل تصویر پسې رڼې آئېنې وبهیدې

سر خې دی مسته اننګو کی شوه چه اور وانخلم

زما له زړه نه دسکروټو چینې وبهیدې

ساقې راځه چه له خمار نه می زاره وچاوده

ژوند مې درجارکه دې سخې میخانی وبهیدې

شپه به په نن سبا کې ښکلې سبا وزیږوې

لکه شدی دشپې له تیو سپیدې وبهیدې

دپتنګانو دکاروان تنده یې ماته کړله

دموم لښتیو کې چې پیغلې لمبـې وبهیدې