نظم
لوبه
Abdul Bari Jahaniتا خو به زر ځله پر مخ باندي وهلى يمه
تا به په سرو سترګو شړلى يمه
ترټلى يمه
ته به زما مينه ځوانيمرګه بولې
او زما داستان به درته ختم ښکاري
خو زما په وينه کي د ميني اور ځالۍ کړېده
داسي لمبه ده چي ما هم سوځوي
او د زمان زمهرير
هغه بڅري سړولاى نه سي
زه له نصيبه مرور
زما د سرکښي ميني
زما د مغروري ککرۍ او بې پروا لېونتوب
د خپل قسمت پخلا کول نه دي زده
ما چي فلک په غشو ولي زه يې هم ولمه
او لا لرمه په تيرکش کي غشي
زمانه! زما لوبه لا ختمه نه ده
يو ځلي بيا در وزم
زه به در وزم
زه به چيغي وهم
او د تقدير سره د جنګ پر ميدان
د تندي نښي بدلول غواړمه
هغه جنون چي په نامه يې هستېدلى يمه
اظهارومه او ښيمه درته
چي ستا ځنځير مي لېونتوب ايسارولاى نه سي
ستا زولنې مي له دې لاري اړولاى نه سي
زه به دروزم
او د جنګ پر ميدان
د خپلي ميني ازمېيل غواړمه