ما چې جور وجفا بيامونده له ياره

ما چې جور وجفا بيامونده له ياره

د وفا طمه به څه کړم له اغياره

له دښنه به د ښادۍ اميد څوک څه کا

چې د دوست له لاسه غم شي وردوڅاره

دل آزار که جفا کا ماڼه تر نه شي

حيف خو دا دی چې دلسوز شي دل آزاره

دا گيله هم ډېره ډېره له هغو شي

هر چې طمع ترې دښو کېږي بسياره

طالبان خو تر مطلوبه پورې پړه دي

خدای دې تا بې وفا نه کا وفاداره

که له ډېرې حيا نه گورې و چاته

څه خو مخ کړه د رحمان د زړه دپاره