مزدوره

نه ځان بولم ملايکه او نه حوره

زه بېوزله يم د بل کره مزدوره

هره شپه چي دلته تېره سي ، سهار سي

د دې کور بيده وګړي را بيدا سي

بيا نو خلاص له هره غمه وي دوى واړه

دغه کار يې وي تنها زما په غاړه

چي بستر د هر يوه پر خپل ځاى سم کړم

په خپل لاس سره يې ښه پر خپل ځاى سم کړم

داسي ګرځمه ورو ورو خونه په خونه

سمومه پکي ښکلي بسترونه

چي دا رنګ کړم بستر سم زه د هر کشر

بيا نو لاړه سمه خوني ته د مشر

د دې کور د مشر ډېر ښکلى پالنګ دئ

تر هر حد او حساب تېر ښکلى پالنګ دئ

په ليدو د دې پالنګ سم زه ناښاده

سمدلاسه دا خبره سي را ياده

چي وخت څونه بدل کړى نن خپل رنګ دئ

د لرګي نه چي يې جوړ دغه پالنګ دئ

د هغه ځنګل مالک زما نيکه و

لويه خدايه ! هغه وخت به څومره ښه و

چي دا کور په سمه توګه را جارو کړم

هر دېوال يې د ښيښې په رنګ پو کړم

په لږ وخت کي يې هر فرش وي ما مينځلى

نه وېښته وي چرته پاته او نه خلى

صفا کړې مي وي خونه د هر کشر

بيا نو ولاړه سمه خوني ته د مشر

په دې خونه کي يې ډېره ښه غالۍ ده

تر هر حد او حساب تېره ښه غالۍ ده

په ليدو د دې غالۍ سم زه ناښاده

سمدلاسه دا خبره سي را ياده

چي دا ښکلې غالۍ نه ده ډېره نوې

له وړۍ نه چي يې دا ده جوړه سوې

د هغې رمې مالک زما نيکه و

لويه خدايه ! هغه وخت به څومره ښه و

په دې ځاى کي که څوک لوى وي که کوچنى وي

په دې کور کي که څوک ښځه که سړى وي

زه يم اړه ، احترام به يې کومه

بله لار نسته سلام به يې کومه

چي سهار د دې کور مشر ځي بهر ته

غاړه هسکه کړي ، غرور يې راسي سر ته

هغه وخت نو زما حال بيا د کتو وي

داسي ښکاري لکه سا مي په ختو وي

ده لازمه چي بس غلې يم ولاړه

يو طرف ته سا نيولې يم ولاړه

دغه هسي حال مي ډېره کړي ناښاده

سمدلاسه دا خبره سي را ياده

چي يو وخت د دغه مشر يوه نيا وه

مېره نه وه ، سکه مور يې دا ابا وه

هغه هم نه ملايکه وه ، نه حوره

وه په هغه ښايسته کور کي مزدوره

چي مالک يې زما خواري ستر نيکه و

لويه خدايه ! هغه وخت به څومره ښه و