نن به شپه زما ديار په کوم مکان وي

نن به شپه زما ديار په کوم مکان وي

جلوه ګر به په کوم هټ په کوم دکان وي

کوم دکان به يې دخولې ددرو کان وي

شر مولي به يې حسن کوم ترکان وي

په ډيوه به يې دمخ کوم پتنګان وي

همراهان به يې پاکان که نا پاکان وي

ولې نه چوې له دې غمه زما دله

چې دې واوريده ديار دتلو بدله

په منزل به يې سبا ګوره څوک مله وي

نه پو هيږم چې به سادوي که به غله وي

په څه شان به شکسته زهير په زړه وي

له نغمو به يې د زړه نغمه په خوله وي

دم قدم به يې خولې د مخ په وله وي

رانجه کړي به يې چا خاورې د پله وي

سزاوار د هر ستم دهر پيغور يم

چې مې يار په سفر تللى زه په کور يم

په څه شان به شکسته درومي په لارې

په ګردونو آلوده سپينې رخسارې

زړه په خار دبيکسۍ يې پارې پارې

آبلې به يې وهي دوينو دارې

نه به وي هسې هندو مسلمان بارې

چې يې وکه دل آسا په يوې چا رې

داکوم شرم دى کوم ننګ په محبت کې

چې همدم نه شوم ديار په دا غربت کې

په قهقه به خنديدلى وي که نه وي

دزړه غم به يې غوليدلى که نه وي

فراغت به يې پسند لى وي که نه وي

چابه حال ترې پوښتيدلى وي که نه وي

کټ پو زى به يې مو ندلى وي که نه وي

غنچه وار به مسيد لى وي که نه وي

نشته ما غوندې بې پت څوک په يارۍ کې

چې غمخور نه شوم ديار په دا خوارۍ کې

يا دياره سره تللى په سفر واى

په هر ځاى مې غوړولى خپل وزر واى

يا يې مړ دبيلتانه له غمه زرواى

يا په دواړو سترګو ټپ ړوند په نظرواى

که دانه کيد اى هر ګزه معتذر واى

خود په خود مې ځان وهلى په خنجر واى

هسې پاتې شوم ديار پورې مخ تورى

په جرګه دعاشقانو کې کوز گورى

سزاوار دهر ستم دهر پيغوريم

چې مې يار په سفر تللى زه په کوريم