غزل
څلوريزې
Abdul Hamid Momandکله به راشي په هند براته
کله به کښېنې ماته مخ راته
څو ته رادرومې پکې ډيوې ږدې
غم به کا خونه د "حميد" ميراته
د خدای د پاره د دوست په روی دې وه
د وفا دارو ښکلو په خوی دې وه
چې يو ځل راشه تر ما "حميد"ه
د رنځورانو په های و هوی دې وه